Ξυλεία

Λίγες Δρυές είναι της φελλοφόρου για κατασκευή φελλών που χρησιμοποιούνται στα πώματα καθώς και για άλλες εφαρμογές.

Άρα στα 14.330 τετραγωνικά μέτρα εκτροφής ζώων μπορούν να αναπτυχθούν πολλά δέντρα για ξυλεία.

τ.μ: τετραγωνικά μέτρα

1000 τ.μ: 1 στρέμμα

Βασικός τρόπος εξοικονόμησης ξυλείας για θέρμανση, είναι η δόμηση της κατασκευής να είναι με ειδικό σχεδιασμό. Συγκεκριμένα συστήνεται η εξωτερική τοιχοποιία της κατασκευής, να είναι με σχέδιο μεσοτοιχίας διπλή σειρά υλικών λίθου/κεραμικού συμπαγές τούβλου/κορμού ξύλων, μετά κενό αέρα και ξανά διπλή σειρά δομικών υλικών. Επίσης είχαν εσωτερικό και εξωτερικό παράθυρο, που εγκλώβιζε τον αέρα. Με αυτόν τον τρόπο, χωρίς υπερβολή στην οικονομία των υλικών, επιτυγχάνεται η μέγιστη μόνωση της κατασκευής μακροχρόνια. Επίσης, όπου χρειάζονταν ηχομόνωση στην κατασκευή, ο χτίστης χρησιμοποιούσε διπλή σειρά δομικών υλικών και για τους εσωτερικούς τοίχους.

Με την ανωτέρω στρατηγική για φυσιολατρική οικία, αρκούν μόνο δάδες στους τοίχους για φωτισμό, θέρμανση τη νύχτα, κάρβουνα για μαγειρική και ο εξαερισμός της ειδικής κατασκευής επιτυγχάνεται από τη στέγη. Άρα δεν χρειάζονταν ούτε ξύλα, ούτε τζάκι. Το παράδειγμα είναι εμφανές στα χωριά της Ελλάδας, που είναι χτισμένα λίθινα για καλύτερη μόνωση.

Το τζάκι θεωρούνταν στην αρχαιότητα πολυτέλεια, διακόσμηση και εντυπωσιασμός του ενοίκου της οικίας και δεν κρίνονταν απαραίτητο. Τζάκια στην αρχαία Ελλάδα είχαν οι πλούσιοι, ευγενείς και αριστοκράτες. Κατά τη χειμερινή περίοδο όταν οι Έλληνες κρύωναν, φορούσαν δερμάτινα ή γούνινα ρούχα λεπτά εντός οικίας και χονδρότερα εκτός αυτής. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζονταν η άριστη θερμοκρασία του ανθρωπίνου σώματος στην αρχαία Ελλάδα και στις αποικίες της Μεσογείου Θάλασσας. Οι φυσιολάτρες φρόντιζαν να ντύνουν κατάλληλα και τα ζώα τους, την κρύα χρονική περίοδο του Φθινοπώρου και του Χειμώνα (Πηγή: Θεά Εστία).

Αν ο οικισμός ήταν ορεινός τα πρόβατα κουρεύονταν 1 φορά το χρόνο μόνο κατά τα μέσα της άνοιξης. Έτσι το μαλλί τους είχε τη δυνατότητα να ξαναπτυχθεί σε διάρκεια 4 μηνών για το αναμενόμενο κρύο του Φθινοπώρου και του Χειμώνα. Οι αρχαίοι Έλληνες κούρευαν ελάχιστα τα πρόβατα, δεν υπήρχε κεφαλαιουχισμός(καπιταλισμός), βραχυβιότητα και καταναλωτισμός για μαζική παραγωγή μάλλινων αγαθών(προϊόντων). Όταν ήθελαν κάποιο μάλλινο ρούχο, ανάλογα την αξία του, συνήθως λάμβαναν για επεξεργασία ολόκληρη την προβιά του σφαγμένου ζώου, σε αντίθεση με την αμάθεια των σημερινών χρόνων που την απορρίπτουν. Η ψευδής εκτίμηση αξίας και τιμολόγησης της προβιάς, από τους Κρονίους εμπόρους του χρηματικού κεφαλαίου στην Ελλάδα είναι έως 1 ευρώ το 2026, ενώ θεωρούν τις προβιές του εξωτερικού ανώτερης ποιότητας.

Οι πριγκίπισσες ήταν ντυμένες με δαντελωτά ρούχα πολλές ώρες την ημέρα και χρειάζονταν περισσότερη ενέργεια οι οικίες τους, έτσι χρησιμοποιούσαν τζάκια. Η θέρμανση του χώρου επιτυγχάνονταν με ενδοδαπέδια ή υποδαπέδια θέρμανση (Πηγή: Ιερά Ελευσίνα, κατοικίες ιερέων εντός Αρχαιολογικού Χώρου Ελευσίνας – Ελευσινίων Μυστηρίων).

Δείτε επίσης:

Πότε είχαν οι αρχαίοι Έλληνες τζάκια και για ποιο σκοπό